Aretxigartueta

1780ko dokumentu batean dokumentatutako baso-izena da. Hiru elementuz konposatutako izena da: haritz, igartu eta -eta atzizkia. Haritz igartuak, sikuak, zeuden lekua esan nahi du. Haritz hitza maiz ageri zaigu toponimoetan, garai batean ugariak baiztiren uhaitz horiek gure basoetan. Mendebaldeko euskaraz Haretxa esaten zaio, eta toponimian grafiarik idazten ez denez, ba “aretx” idazten da. Polita da oronimoetan, eta bereziki baso-izenek eman diezaguketen informazioa, bereziki garai batean zeuden zuhaitz-izenei buruzkoa. Gaur egun baso gehienak pinudiz josita daude, baina garai batean pinurik ez zegoenean beste zuhaitz eta landara mota batzuk ziren ugariak Euskal Herriko basoetan, toponimo honek erakusten digun bezala, haritzak besteak beste.